Dostluk kalmadı diyenlere....

Şu sıralar etrafımda "Dostluk kalmadı, insanlık öldü artık" cümlelerini sık duyuyorum. Neden acaba ? Yoksa bizde mi modaya ve teknolojiye ayak uydurduk yoksa diğer nedenler mi hiç bilinmez... Ama ben bu ifadeyi yani "Dostluk kalmadı" diyenlere birkaç satır yazmak istiyorum...

Keyifli okumalar...

Not: Yaşanmış bir olaydır...

Dostluk ve paylaşım kavramalarını gün geçtikçe daha açık ve net olduğu anlıyoruz. Nasıl mı hem yaşayarak hem de öğrenerek kuşkusuz..

Yine en mutlu olduğum yerdeyim. Kardeş, anne ya da baba gibi ama  aramızda kan bağı yok. 

Kendisini ziyarete gittiğimde her zamanki gibi güler yüzü ile beni karşıladı. İlk olarak, "Nasılsın " dedi ve bana sarıldı. O kadar sıcak ve samimiydi ki içim sıcacık oldu. Malum şu sıralar Lefkoşa soğuk..  

Havadan sudan, işten ve hayallerden konuştuk. Hayaller ve hedeflerde konuşulanlar arasındaydı. Bir de yabancı dil konusunu açtık. Malum şu sıralar yabancı dil öğreniyorum. Nasıl gidiyor diye sordu. Dedim ki idare ediyorum işte.. 

Ayrıca, "Bir dili öğreneceksen eğer adam gibi öğreneceksin, doğru konuşacak ve yazacaksın" dedi. Haklı bence. Bu sebeple kendi kendime söz verdim. Ben bu işi adam gibi yapacağım dedim. Umarım dostumun yüzünü kara çıkarmam...

 İyi ki de yaptım diyorum bugün düşündüğümde. Çünkü insan kendini geliştirmeli bu hayatta. Geliştirmeli ki diğer insanlardan farklı olsun, kendini fark ettirsin ve başkalarına muhtaç olmasın. En önemlisi dünyaya açılsın, mesleğinde ilerlesin.

İnsanın böyle dostları olunca sırtı yere gelmez diye düşünüyorum. Sizce?

Aslında böyle dostların borcu da asla ödenmez. 

Allah herkese böyle dostluklar nasip etsin..

Mutlu günler diyelim...

MERAKLISINA...

Fotoğrafı kendim çektim. Ağustos 2015'de İzmir seyahatindeyken.